رسانه پیش نیاز اصلی تحقق جهش تولید

روزان- ثریازندیار: آخرین سال قرن سیزده، سالی همراه با کرونا، محدودیت و تحریم های ظالمانه قدرت های سلطه گر جهانی است، سالی سخت که از سوی مقام معظم رهبری با عنوان “جهش تولید” نامگذاری شد تا اهمیت آن در این بازه زمانی، مورد توجه مسئولان و مردم قرار بگیرد. این شعار در ادامه ی مسیر شعارهای مدیریت جهادی، رونق تولید و حمایت از کالای داخلی است که مضمون اقتصادی دارد و یک مسیر مدیریتی را دنبال می کند و قطعا بیانگر این پیام مهم است: این که یکی از معضلات و نقاط آسیب پذیر کشور طی چند سال اخیر، “توجه نکردن به تولید داخل” است.

در شرایطی که ابرقدرت‌های سلطه گر جهان، شرایط اقتصادی کشورمان را در یک بن بست قرار داده تا بتوانند با چالش های اقتصادی، ایران را از مسیر توسعه یافتگی و رسیدن به قدرت باز دارند، مسئولان شعار جهش تولید را به عنوان راهکار قابلِ جبران برای برون رفت از وضعیت نابهنجار اقتصادی و بهبود فضای کسب و کار در نظر گرفته اند، راهکاری که بیان کننده ی تولید حداکثری و افزودن به وسعت دامنه ی تولید است، راهکاری که شاید بهترین فرصت جهت رفع موانع و مشکلات اقتصادی و معضل بیکاری و اقتصاد بیمار ایران باشد اما زمینه ی این جهش تولید بایستی از سوی دولتمردان فراهم شود، البته الزام دیگر آن ناظر به تولید کنندگان ( به عنوان تولیدکننده جنس با کیفیت) و مردم (به عنوان مصرف‌کنندگان و حامیان) است.

از آنجایی که جهش تولید یک رشد معمولی نیست لذا تحقق این مساله، نیازمند همت همه جانبه و تلاش مضاعف برای مقابله با هجمه های اقتصادی است. به فرموده رهبر معظم انقلاب؛ سیستم دفاعی اقتصاد کشور، تولید است. چنان که ایشان فرمودند: ” اگر ما در اقتصاد کشور، اقتصاد را به یک بدن انسان تشبیه بکنیم، سیستم دفاعی و امنیّت‌ّبخشِ اقتصاد عبارت از تولید است؛ یعنی آن چیزی که می‌تواند ویروس‌های مهاجم و میکروب‌های مهاجم به اقتصاد را خنثی بکند و آن را سالم نگه دارد تولید در کشور است”.

از طرفی مهمترین عامل در موفقیت در عرصه تولید داخل، فرهنگ سازی و آگاه‌سازی جامعه برای رشد و ارتقای تولید است، تولیدکننده نیاز به حمایت جامعه از محصول تولید شده ی خود دارد. اگر در شرایط تحریم، مردم یک جامعه، تولید داخل خود را نشناسند و مورد حمایت قرار ندهند، از سویی صادرات آن تولید به جهت تحریم ها هم مقدور نباشد قطعاً به ورشکستگی خواهد انجامید و در شرایطی که بیگانگان، منتظر زمین خوردن کشورمان در تمامی زمینه ها هستند و برای دلسرد کردن مردم و تزریق ناامیدی به بدنه جامعه، هزینه‌های هنگفتی می کنند تا با موج سواری های رسانه ای و ایجاد حاشیه بتوانند مردم را نسبت به کشور و مسئولان خود بدبین‌کنند و هرج و مرج به وجود بیاورند؛ این رسانه‌های جمعی هستند که باید با تولید محتوای مناسب، مخاطب را به اقناع برسانند و البته در راستای آگاهی‌بخشی در بخش تولید، یک اطمینان جمعی را در سطح جامعه به وجود بیاورند زیرا تقویت باور و به وجود آوردن عزم در بین آحاد مردم، به همت رسانه‌های جمعی بستگی دارد و فقط از دست رسانه  بر می آید.

اگر رسانه ها و برنامه سازان رسانه ای حمایت گسترده و همه جانبه از تولید داخل و افزایش تولید در راستای توسعه اقتصاد داخلی و اشتغال جوانان نداشته باشند، قطعاً موج سواران و فرصت طلبان از این خلاء های حمایتی داخل سو استفاده کرده و با جلب کردن توجهات مخاطبان به سوی محتوای دلسرد کننده، جامعه را به ناامیدی و کشور را به هرج و مرج گرفتار خواهند کرد و موجبات خروج نخبگان از کشور را به وجود خواهند آورد. وقتی جامعه ای تهی از سواد رسانه ای خوراک مناسب نداشته باشد، ذهن جست و جو گر خود را با فست فودهای چرب و چیلی دشمنان در کمین نشسته، سیر می کند. لذا لازمه ی وفاق ملی و همگرایی اجتماعی، کمک به اشتغال و جهش تولید، توسعه پژوهش‌های رسانه‌ای و جهت‌دهی هوشمندانه برنامه‌های رسانه های جمعی در راستای حمایت از تولید ملی و کارآفرینی و آموزش فرهنگ حمایت از محصولات داخلی است. زیرا بدون نقش‌آفرینی پررنگ رسانه، مردم شناختی از تولید داخل نخواهند داشت و هیچ حمایتی از تولید داخل صورت نخواهد گرفت و در ادامه ی آن جهش تولیدی نیز رخ نخواهد داد.

تهیه و تولید تیزرهای تبلیغاتی، انجام مصاحبه، ساخت مستند، تولید و گزارش های متنوع از زوایای پیدا و پنهان تولید و سختی و مشقت تولید کنندگان، ساخت فیلم های سینمایی و سریال و موشن گرافیک و انیمیشن و پویانمایی حتی برای کودکان به جای کارتون های سرشار از مفاهیم تحلیلی و فرهنگی عجیب غرب، می‌تواند در عرصه تولید داخل، فرهنگ‌سازی و مفهوم سازی کند. ضمن این که انتظار جهش تولید آن هم زمانی که کوچکترین اثری از فضای تولید و ارزش دادن به آن در فضای رسانه‌ای داخل نباشد و کلاً ادبیات تولید و سختکوشی، جایگاهی برای خانواده‌های ایرانی نداشته باشد مسلماً انتظار موفقیت آمیزی نخواهد بود، و اتفاق خاصی برای جامعه ی داخل در پی نخواهد داشت جز اینکه ذهن مخاطب پر می‌شود از محتوایی که رسانه‌های فرصت‌طلب با رنگ و لعابی جذاب از کم‌کاری های داخل، تولید می‌کنند و در مغز و باور مخاطب ما مثل میخی فرو می کنند آن وقت انتظار داریم جهش تولید صورت بگیرد، انتظار داریم اشتغال صورت بگیرد، انتظار داریم جوانان ما در عرصه تولید موفق باشند! انتظاری بس بیهوده! آن هم در این شرایط پر جزر و مد مشکلات و موانع همچون: کرونا! تحریم!  اقتصاد بیمار! اختلاس های پی در پی! عدم صادرات نفت! بروکراسی های اداری و سودهای کلان بانکی و مالیات های کمرشکن و ….

پس این جامعه است که نیاز به فرهنگ سازی دارد، نیاز به آگاهی دارد، نیاز به سواد رسانه ای دارد تا تشخیص دهد که هر آنچه قدرت های سلطه گر با هزینه های هنگفت و رنگ و لعاب و ظاهر جذاب و با خوشرویی برای ما تدارک دیده اند، باطنا به فکر توسعه کشور ما نبوده و هدفشان نگه داشتن ما زیر بیرق سلطه-شان است تا بتوانند به هر شکلی که می خواهند تفکر جامعه ی ما را ورز دهند و از آن بهره ببرند؛ و در نهایت: این رسانه های جمعی ما هستند که وظیفه دارند با تولید خوراک مورد نظر در سطوح مختلف، زمینه را برای موفقیت در عرصه تولید و جهش آن آماده کنند و شعار سال را تحقق بخشند تا آن چه سیاستگذاری شده بود به مرحله اجرا برسد.