فاتحه­ ای برای آموزش­ و­ پرورش بفرستیم/ تجاوز ناظم دبیرستان پسرانه به 30 دانش آموز

فاتحه­ ای برای آموزش­ و­ پرورش بفرستیم/ تجاوز ناظم دبیرستان پسرانه به 30 دانش آموز

9 خرداد 1397 10:37

 مهدخت قویدل - روزان

 "ما بچه هامونو فرستادیم مدرسه که درس بخونن. نفرستادیم بهشون تجاوز کنن!" این خلاصه اتفاقی است که در دبیرستان غیرانتفاعی  معین تهران در منطقه 2 رخ داده و به تازگی رسانه ای شده است. بیشتر از 30 دانش آموز توسط ناظم مدرسه مورد تجاوز قرار گرفته اند. ناظمی که گفته می شود نوه آیت الله حائری ، امام جمعه  سابق شیراز است که اخیرافوت کرده. خانواده ها نگرانند به دلیل نسبت آقازادگی، این جرم مورد پیگیری قرار نگیرد و مشابه ماجرای سعید طوسی شود. خبرهایی هم در فضای مجازی پخش شده که ظاهرا فرد متجاوز با وثیقه آزاد شده است!
آنطور که مادر یکی از دانش آموزان در فیلمی که توسط خبرگزاری های رسمی منتشر شده، صحبت می کند، فاجعه فراتر از تجاوز یک ناظم به دانش آموزان بوده است و بحث لواط اجباری بین دانش آموزان هم در میان است. وی که خبر تجاوز را به گوش وزارتخانه آموزش و پروش هم رسانده و ماجرا را رسانه ای کرده، می گوید:
"آقای حائری به بچه ها تجاوز کرده است. اینکه بچه ها را وادار کرده مشروب بخورند و به هم تجاوز کنند یعنی چه؟ در مملکت اسلامی مجازات لواط اعدام است." وی خطاب به موسس این مدرسه می گوید: "پسر شما شریک جرم است. چون دیوار به دیوار اتاقی حضور دارد که در آن بچه ها را مجبور می کردند به هم تجاوز کنند. یعنی هیچ صد ایی نشنیده؟ هیچکس هیچ صدایی نشنیده؟ دوربین ها مرده بودند؟ کادر مدرسه مرده بودند که هیچکس این مدت نه چیزی دیده، نه نشنیده؟"
پدر یکی از دانش آموزان هم خبر داده که ناظم مدرسه با پخش تصاویر مستجهن از طریق موبایل، بچه ها را تحریک کرده و آنها را وادار به اجرای اعمال غیراخلاقی کرده است.  همچنین گفته شده بخشی از این اتفاقات در چند رادوی دانش آموزی رخ داده است. 
اما واکنش آموزش و پرورش به این خبر جالب تر از این حرف هاست. ناصر کوهستانی، مدیر آموزش و پرورش منطقه 2   تهران، در مصاحبه ای از عزل مدیر مدرسه و دستگیری و اعتراف ناظم خبر داده است. وی به نیروی آزاد بودن متجاوز اشاره کرده و تاکید دارد که وی نیروی رسمی آموزش و پرورش نیست. ظاهرا رسمی نبودن این نیرو قرار است بار گناه آموزش و پرورش را کم کند. اگر نیروی های قراردادی و غیر رسمی مورد تایید نیستند، چطور برای صرفه جویی و کمتر حقوق دادن، هر سال تعداد زیادی از آنها در مدارس به عنوان معلم مشغول به کار می شوند؟
خبر تجاوز کادر مدرسه به دانش آموزان در ایران هر چند سال یک بار رسانه ای می شود و خبر چندان جدیدی نیست. فقط این بار عمق فاجعه آنجاست که تعداد دانش آموزان مورد تجاوز قرار گرفته بسیار  زیاد است. سال 93 هم خبر تجاوز ناظم یک مدرسه به 6 دانش آموز رسانه ای شد.  سال 95 هم   مدیر مدرسه ای به دانش‌آموزان کلاس اولی متعرض شده بود و ... .
پخش این خبر باعث شد تا باز موضوع سند 2030 مورد توجه حامیان حقوق کودکان قرار بگیرد و درباره  مزایای آن صحبت کنند.  نکته جالب توجه این است که این بار دانش آموزان مورد تعرض قرار گرفته، دبیرستانی (دوره اول دبیرستان) هستند. یعنی به سنی رسیده اند که حداقلی از خوب و بد را تشخیص دهند؛ اما سیستم آموزشی در ایران آنقدر ناکارآمد و عقب افتاده است که هنوز به بچه دبیرستانی ها هم آموزش نداده که چطور در مقابل تجاوز جنسی واکنش نشان دهند و از خودشان حفاظت کنند. آن هم دبیرستانی های این دوره و زمانه که همه چیز را درباره مسائل جنسی می دانند. تکلیف دانش آموزان در سنین پایینتر دیگر با خداست.
ظاهرا آموزش دروس دینی که از پایه های اول ابتدایی در مدارس ایران اجباری است و اجباری شدن نماز جماعت در مدارس کارکردی برای جلوگیری از  این مورد نداشته؛ وگرنه چطور ممکن است دانش آموزانی که تا مقطع دبیرستان بیشتر مسائل دینی را یاد گرفته اند، به همین راحتی بازیچه تجاوز یک ناظم مدرسه شوند و تا مدت ها سکوت کنند؟! چطور خواسته های او را برای خوردن مشروب و ... پذیرفته اند و چندین ماه در این شرایط به سر برده اند، بدون اینکه اعتراض کنند؟!
با این وضع  آموزش و پرورش  یا باید در محتوای کتاب های دینی مدارس با توجه به مشکلات روز جامعه، تجدید نظر کند؛ یا در نحوه آموزش آنها به دانش آموزان یا در نحوه گزینش معلم های پرورشی مدارس تجدید نظر کند؛ یا حداقل آموزش و پرورش باید بپذیرد در دنیای مدرن موظف است راه مقابله با خطراتی  مثل تجاوز جنسی که کودکان را   تهدید می کند را به آنها بیاموزد. حالا می خواهد در قالب سند   یونسکو باشد یا در قالب یک طرح داخلی در وزارت آموزش و پرورش کشور ایران برای حفظ سلامت روان و امنیت بچه ها.
نمایندگان مجلس هم به موضوع واکنش نشان داده اند و گفته اند وزیر آموزش و پرورش را به خاطر این موضوع به مجلس می کشانند؛ اما سوال اساسی  اینجاست نمایندگان مجلس که 7 سال است لایحه حمایت از کودکان را به بهانه های واهی تصویب نمی کنند، چطور می توانند چشم در چشم مردم ایران نگاه کنند و عرق شرم روی صورت شان ننشیند؟ اگر این لایحه تصویب شده بود و مجازت کودک آزارها مشخص بود، بسیاری از جنایات جنسی سال های اخیر رخ نمی داد و شاید آتناها امروز زنده بودند.
  این بار که مورد تجاوز واقع شده ها دختر نیستند که نوع حجاب و آرایش شان ناظم را تحریک کرده باشد. این بار که موی چتری دختری 9 ساله بیرون نبوده که آقای ناظم تحریک   شود و مویش را کوتاه کند.  پس مشکل کجاست که ناظم متجاوز را تحریک  گروهی کرده؟! مجلس شورای اسلامی با آن همه ادعا، کی قرار است به اهمیت تصویب لایحه حمایت  از کودکان برای جلوگیری و کاهش کودک آزاری جنسی پی ببرد؟ چند کودک دیگر باید قربانی شوند؟
   
 

shareاشتراک گذاری

نظرات شما