اشتباه در این صنف مجاز نیست

اشتباه در این صنف مجاز نیست

8 خرداد 1397 12:19

 سوزان بختیاری زاده- چند روز پیش خبرنگار روزنامه شرق‌، گزارش کامل و بسیار تلخی از تجارت پزشکان جراح با سوءاستفاده در معاملات با فروشندگان تجهیزات پزشکی نوشت که در این گزارش تاسف برانگیز دیده شد که بیشترین آسیب متوجه بیماران است .

بعد از آن در برنامه ماه عسل «احسان علیخانی» با دعوت از زوجی پزشک و خیر نشان داد که در هر صنفی خوب و بد وجود دارد و این فقط شامل حال پزشکان نمی‌شود چون پزشکان خیر بسیاری هنوز در کشورمان طبابت می‌کنند و در حال خدمات رسانی به بسیاری از مردم هستند .

اما آیا در این صنف امکان اشتباه وجود دارد؟ صنفی که با مردم بیمار سرو کار دارد و بیمار آنها شاید با هر کوتاهی غیر عمدی و اشتباهی حتی کوچک از بین برود و در یک جمله خلاصه کنم که پزشکان با جان انسانها در ارتباط هستند نه با خانه‌، ماشین‌، درس‌، لباس یا هر چیز دیگر .

به مواردی که به‌صورت واقعی و در موقعیت‌ها و حوزه‌های مختلف بهداشت و درمان در شهر اهواز اتفاق افتاده است اشاره خواهم کرد که در هر کدام از این موارد ناشیگری یا عدم کنترل مسئولین کاملا مشهود است .

بیمارستان فوق تخصصی آریا بزرگ‌ترین بیمارستان خصوصی جنوب غرب ایران که نه تنها از شهرهای دیگر استان بلکه از استان‌های همجوار و کشور عراق نیز مراجعه کننده دارد، در دی ماه 96 آزمایش یک بیمار در حال شیمی درمانی را اشتباه انجام می‌دهد به این صورت که تعداد گلبول‌های سفید را 4000 تا بیشتر اعلام می‌کند و این اشتباه را پزشک بخش آنکولوژی متوجه می‌شود .

در فروردین 97 همان بیمار در دوره شیمی درمانی دیگری بستری می‌شود و باز هم آزمایشگاه نتیجه آزمایش بیمار را اشتباه اعلام می‌کند این بار تعداد گلبولهای سفید را 4000 تا کمتر اعلام می‌کند . هیچ‌گونه عکس العملی هم از سوی کادر بیمارستان صورت نمی‌گیرد و بیمار بعد از 4 روز بستری بودن و پرداخت سه میلیون و 640 هزار تومان و البته احتساب همه موارد آزمایشگاهی مرخص می‌شود .

آیا این بیمار حق یک معذرت خواهی خشک و خالی از سوی پرسنل بیمارستان را نداشت؟ بیماری که با بیماری سرطان دست به گریبان است و کوچک‌ترین اتفاق باعث نگرانی بیشتر او خواهد شد. بعد از این جریان‌، اینکه چرا در تهران نتایج آزمایشگاه‌های اهواز را قبول ندارند کاملا قابل درک است .

مورد دیگر اینکه خانم جوانی به دلیل شکسته شدن سوزن خیاطی در پایش به بیمارستان رازی مراجعه می‌کند. در آنجا کف پای این خانم را شکافته تا نوک سوزنی را که در آن مانده خارج کنند اما بعد از تلاش‌های فراوان‌، بدون اینکه نوک سوزن را خارج کنند کف پا را بخیه کرده و به بیمار توصیه می‌کنند باید برای اتاق عمل نوبت بگیرد چون آنجا وسیله مخصوص برای خروج نوک سوزن هست .

آیا کادر بیمارستان در همان ابتدا نمی‌دانستند که وسیله مورد نظر فقط در اتاق عمل هست و فقط جراح به آن دسترسی دارد پس باید در همان ساعات اولیه ورود بیمار توصیه به نوبت‌گیری در اتاق عمل می‌شد.

در روستاهای اطراف اهواز مدرک بهیاری که توسط یک شرکت خدمات پزشکی صادر شده به قیمت چند میلیون تومان به فروش می‌رسد و فرد خریدار که قبلا دوره امداد و کمک‌های اولیه دیده در درمانگاه روستا مشغول به خدمت می‌شود. با وجود این هم افراد تحصیلکرده دانشگاهی این نوع استخدام‌ها بر چه اساسی است و کنترل کلاس‌های آموزشی بهیاری و صدور مدرک بهیاری با کدام ارگان است و آیا اصلا تظارتی بر این نوع کلاس‌ها و آموزش‌ها هست ؟

خانمی در یکی از شهرستانهای خوزستان، از طریق شبکه اجتماعی اینستاگرام با دکتر الف آشنا می‌شود. این دکتر ادعا می‌کند بدون عمل جراحی می‌تواند بینی خانم مورد نظر را به فرم دلخواه درآورد، دکتر الف آدرس خود را منطقه باهنر اهواز اعلام می‌کند و زمانی را برای دیدار نیز مشخص می‌کند . در زمان مشخص شده خانم علاقه مند به تغییر بینی خود بدون عمل جراحی به آدرس مورد نظر می‌رود، منشی از او می‌خواهد که در ساعاتی دیگر مراجعه کند چون هنوز پزشک نیامده است . در مرحله بعدی مراجعه خانم مورد نظر از منشی می‌خواهد تا او را پیش دکتر الف بفرستد و در کمال ناباوری می‌شنود که شما باید پیش دکتر ... بروید چون ادمین صفحه دکتر الف ایشان هستند و در مورد تغییر فرم بینی‌تان ایشان مشاوره می‌دهد و این دکتر کسی نیست جز یک پزشک عمومی که سالیان درازی است در منطقه باهنر در حال طبابت است و خانم مورد بحث با شنیدن نام دکتر از مطب بیرون زده و از حماقت خود بی نهایت عصبانی می‌شود .

چگونه یک پزشک عمومی به خود اجازه می‌دهد در فضای مجازی صفحه‌ای ساخته و اسم دیگری بر خود بگذارد و با مردم مکاتبه کرده و تا شهر اهواز با این همه فاصله بکشاند ؟

موارد بالا همه به طور واقعی اتفاق افتاده و با تک تک افراد صحبت شده است که همه یا مستقیما با پزشکی و درمان مردم در ارتباط بوده یا با بخش‌های دیگری از پزشکی که نهایتا به مردم می‌رسد مربوط می‌شود و اشاره مورد نظر در این یادداشت این است که اشتباه‌، کم کاری‌، کاسبی‌، غفلت‌، تبلیغات دروغین و مدرک فروشی در این صنف جایی ندارد و متولیان پزشکی و درمان باید نهایت سعی خود را برای ایجاد فضایی به دور از هر نوع ناامنی که برای بیمار به وجود خواهد آورد‌، ایجاد کنند.


 

shareاشتراک گذاری

نظرات شما