"گشت ارشاد"  واقعی در تهران/  تلاش 40 ساله برای اجرای قانون حجاب  اجباری

1 اردیبهشت 1397 10:15

"ظاهرا برای قدرت به دستان مذکور، فرقی نمی کند که طرف مقابل شان یک دختر بی دفاع با روسری کمی عقب رفته باشد یا یک دستفروش بی آزار که فقط می خواهد خرج زندگیش را در بیاورد. در هر دو حالت، خشونت تنها رفتاری است که یاد گرفته اند."

 
مهدخت قویدل - واکنش ها به فیلم "گشت ارشاد واقعی" و کتک خوردن یک دختر نوجوان از پلیس زن همچنان  ادامه دارد؛ واکنش ها به بحث حجاب اجباری و خشونت جاری در برخورد ماموران با مردم است. هر چند وقت یک بار فیلمی از برخورد بد ماموران گشت ارشاد با دختران ایرانی  یا کتک خوردن دستفروش ها از مامورین شهرداری منتشر می شود و قلب جامعه را جریحه دار می کند.
ظاهرا برای قدرت به دستان مذکور، فرقی نمی کند که طرف مقابل شان یک دختر بی دفاع با روسری کمی عقب رفته باشد یا یک دستفروش بی آزار که فقط می خواهد خرج زندگیش را در بیاورد. در هر دو حالت، خشونت تنها رفتاری است که یاد گرفته اند.
اصولا قدرت در هر سطحی که باشد در ایران تبدیل به یک پدیده خطرناک می شود. قدرت در سطح سیاسی و اقتصادی باعث شده تا این سالها با گسترش پدیده اختلاس مالی و سوء استفاده از جایگاه قدرت و پدیده ژن خوب مواجه شویم. قدرت در درجات پایین تر مثل یک مامور بی درجه شهرداری و برخی مامورین انتظامی هم درن هایت در برخورد با مردم عادی در اولین سطوح تبدیل به خشونت می شود.
  برخورد خشن ماموران عادی و کاملا بی مدال و درجه با مردم، دقیقا  مشابه برخورد با زیردستان در عصر برده داری است. آنجایی که مامور پلیس در این ویدئو در جواب اعتراض دختران می گوید"هر ... که دلتان می خواهد بخورید" و برایشان خط و نشان می کشد که شکایت شان به جایی نمی رسد.  ماموران شهرداری   فقط به دلیل داشتن هیکل درشت و احتمالا آشنایی کمی با فنون رزمی و بزن بهادری به درجه ماموری شهرداری رسیده اند و باد دستفروشان چه پیرزن 60 و چند ساله باشد چه نوجوان، زبانی جز خشونت و توهین نمی شناسند. ماموران گشت ارشاد البته سطح سواد و اگاهی شان بیشتر است و انتظار بیشتری از آنان می رود که در برخورد با مردم، از سلاحی غیر از خشونت استفاده کنند.
بحث دیگری که هم در میان مسئولان و هم در بین مردم و فضای مجازی در واکنش به کتک خوردن این دختران مطرح شده، بحث حجاب اجباری–قانونی است. اینکه در کجای قانون امده که برای پوشیدن لباس رنگی یا چند سانت عقب رفتن روسری یک مامور اجازه دارد اینگونه با شهروندان برخورد کند؟

چند روز قبل از انتشار این ویدئو، وزیر کشور در پیامی ضمن تاکید بر برخورد با بدحجابی در خودروها، به  لزوم توجه به پوشش های محلی و بومی تاکید کرده و گفته بود: پوشش های محلی جلوه‌های زیبایی از فرهنگ های مختلف در اقصی نقاط کشورمان به شمار می‌روند که باید استفاده از پوشش های محلی را در استانها مجددا احیا کنیم.
 
اگرچه وزیر کشور به صراحت بر سلامت پوشش محلی ایران تاکید کرده، اما سوال اینجاست که اگر دختر کرد، یا لر، یا شمالی، یا بلوچ و ...  در  تهران و مراکز استان ها با همان لباس های رنگی محلی و پوشش کامل سر به خیابان بیاید، گشت ارشاد با این دختران چه برخوردی می کند؟ آیا ماموران گشت ارشاد که تا امروز رنگ های شاد لباس ها را دلیلی برای برخورد با دختران می دیدند و مانتو رنگی ها ر ا از خیبان به وزرا می بردند، توجیه شده اند و از این به بعد  پوشیدن لباس های رنگی محلی با پوشش کامل،  در پایتخت برای دختران آزاد است؟
شهیندخت مولاوردی، دستیار رئیس جمهور  در حقوق شهروندی، یکی از کسانی بود که به واسطه مقام خاصی که دارد، به   ویدئوی کتک خوردن این دختر از دست مامور زن گشت ارشاد واکنش نشان داد و نوشت:  انتشار کلیپ نحوه برخورد ماموران پلیس زن با مقوله بدپوششی و شیوه ارشاد آنها!، بیش از پیش ضرورت تغییر رویکرد نهادهای فرهنگی و انتظامی از "باید" به "باور"، از "تبلیغ" به "تعمیق"، از "ظاهر" به "معنا" و از "فعالیت محوری" به "اثربخشی" که از برنامه های فرهنگی دولت یازدهم بود، را به همه ما یادآوری کرد.
تقریبا40 سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران  و اجباری شدن- قانونی شدن حجاب گذشته است. کاش خانم مولاوری به این سوال پاسخ می داد که  چرا جمهوری اسلامی ایران در 40 سال گذشته موفق نشده مسئله حجاب را   به باور عمومی تبدیل کند؟ یا اینکه از این به بعد برای اینکه دوباره  شاهد این برخوردهای تند و تحقیرآمیز با دختران این سرزمین نباشیم، چه برنامه ای برای تبدیل مسئله حجاب به باور نسل جوانی دار د که به شدت  با نسلهای قبلی متفاوت هستند؟
نسلی که از صبح تا شب در شبکه های اجتماعی با دنیای دیگری آشناست که در آن انتخاب نوع پوشش آزاد است و می داند تقریبا  حتی در بقیه کشورهای اسلامی هم  حجاب برای همه  اجباری نیست. برنامه حاکمیت برای اینکه این مسئله اعتقادی را به باور نسل جوان تبدیل کند، چیست؟ 
اصولا دولت  و حاکمیت غیر از اینکه بگویند حجاب اجباری و قانونی است و همه باید آن را رعایت کنند و گشت ارشاد، برنامه فرهنگی و غیر اجباری برای تبدیل  این موضوع  به باور نسل جوان دارد؟ سوال اینجاست که اصلا این امکان وجود دارد  که همه مردم یک جامعه یا همه مردم دنیا را مجبور کنیم که فقط به یک چیز خاص به یک صورت خاص در مورد پوشش که تقریبا در بقیه دنیا به عنوان یک اصل اختیاری از آن نام برده می شود، اعتقاد داشته باشند؟
 40 سال زمان کمی برای نهادینه کردن حجاب اجباری در اذهان جامعه بوده یا 40 سال دیگر هم زمان نیاز هست و باز باید شاهد این خشونت ها با دختران نوجوان و زنان جوان باشیم؟ آیا زمان آن نرسیده که   ضمن حفظ حجاب، دولت و حاکمیت کمی نرمش به خرج بدهند و برای همراه  کردن نسل جدید با این قانون،   حداقل اجازه بدهند که پای رنگ های شاد هم بدون ترس از به دام گشت ارشاد افتادن، به جامعه باز شود؟
 

shareاشتراک گذاری

نظرات شما