عبدالله ناصری در گفتگو با «روزان»: گفتگوی ملی نیازمند استقبال طرفین است

عبدالله ناصری در گفتگو با «روزان»: گفتگوی ملی نیازمند استقبال طرفین است

19 فروردین 1397 18:23

گروه سیاسی- عبدالله ناصری، عضو شورای مشورتی اصلاحات در گفتگویی با «روزان» به نقد و تحلیل مسئله گفتگوی ملی و علت تعویق در انجام این موضوع می‌پردازد.

   او در این خصوص به ما چنین توضیح می‌دهد که «‌اینکه چرا این مطالبه تاکنون به مرحله اجرا و عملیاتی شدن نرسیده است، نشات گرفته از مسائل و مباحث مختلف است که من مهم‌ترین آن را فقدان یک وحدت و اتفاق نظر در خصوص این مسئله می‌دانم. در واقع زمانی که قرار است که مذاکره یا یک گفتگو صورت گیرد نیازمند آن است که طرفین با اصل آن موافق باشند. یعنی زمانی مذاکره یا گفتگو انجام خواهد گرفت که طرفین آن از گفتگو کردن استقبال کنند و به پای میز گفتگو رفته و بنشینند.» به گفته ناصری، هنوز بحث گفتگوی ملی به صورت دقیق برای جامعه و جریان‌ها تعریف و توصیف نشده است. هرکسی به زعم خود از آن برداشتی دارد و همین اختلاف برداشت‌ها سبب شده تا همه نسبت به این مسئله یک نگاه واحد نداشته باشند. از طرف دیگر شرایط مختلفی در جامعه برای جریان‌های سیاسی فراهم است که این شرایط نیز در موضع جریان‌ها و اقشار سیاسی نسبت به گفتگو تاثیر گذاشته است.
*طی یک هفته گذشته مجددا بحث گفتگوی ملی مطرح شده است. شما فکر می‌کنید سرانجام این مسئله به کجا ختم شود و آیا ممکن است که در سال جاری شاهد مذاکره و گفتگوی مستقیم بین جریان‌های سیاسی کشور باشیم؟
از روزهای پایانی سال گذشته تا امروز دوباره موج جدیدی درباره آغاز گفتگوی ملی مطرح شده است. البته این مسئله جدیدی نیست و پیش‌تر نیز جریان‌های سیاسی و مشخصا اصلاح‌طلبان همواره خواهان آن بودند تا از طریق گفتگو و مذاکره بتوانند مشکلات و اختلافات داخلی کشور را در جهت تقویت انسجام و همبستگی ملی برطرف کنند. این موضوع در چند مقطع زمانی مختلف نیز به صورت جدی از سوی اصلاح طلبان مطرح شد ولی در نهایت هر مرتبه مسائل مختلف و البته تقریبا مشابهی دست به دست هم دادند تا این موضوع به سرانجامی نرسد تا دوباره نیز ما شاهد آن باشیم که این موضوع به عنوان یک مطالبه مهم ملی از سوی فعالان حزبی و سیاسی مطرح شود.
*مهم‌ترین عامل و یا دلیلی را که باعث شده تا گفتگوی ملی تا امروز به نتیجه برسد چه می‌دانید؟
اینکه چرا این مطالبه تاکنون به مرحله اجرا و عملیاتی شدن نرسیده است، نشات گرفته از مسائل و مباحث مختلف است که من مهم‌ترین آن را فقدان یک وحدت و اتفاق نظر در خصوص این مسئله می‌دانم. در واقع زمانی که قرار است که مذاکره یا یک گفتگو صورت گیرد نیازمند آن است که طرفین با اصل آن موافق باشند. یعنی زمانی مذاکره یا گفتگو انجام خواهد گرفت که طرفین آن از گفتگو کردن استقبال کنند و به پای میز گفتگو رفته و بنشینند. بنابراین من تصور می‌کنم که هنوز طرفین گفتگو با این اصل موافق نیستند و اصلاح‌طلبان اصرار بر این مسئله دارند ولی اصول‌گرایان تمایل و رغبتی نسبت به آن از خودشان نشان نمی‌دهند.
*دلیل این مسئله چیست که طرفین گفتگو هنوز به این اتفاق نظر نرسیده‌اند؟
من تصور می‌کنم که هنوز بحث گفتگوی ملی به صورت دقیق برای جامعه و جریان‌ها تعریف و توصیف نشده است. هرکسی به زعم خود از آن برداشتی دارد و همین اختلاف برداشت‌ها سبب شده تا همه نسبت به این مسئله یک نگاه واحد نداشته باشند. از طرف دیگر شرایط مختلفی در جامعه برای جریان‌های سیاسی فراهم است که این شرایط نیز در موضع جریان‌ها و اقشار سیاسی نسبت به گفتگو تاثیر گذاشته است.
*این شرایط دقیقا چگونه در موضع‌گیری جریان‌های سیاسی تاثیرگذار است؟
گفتگو و مذاکره معمولا زمانی انجام می‌شود که طرفین می خواهند اختلافات را حل کرده و بتوانند با یکدیگر و در کنار هم فعالیت کنند. زمانی که شرایط دو طرف مذاکره برابر نباشد ممکن است که شرایطی ایجاد شود تا مذاکره از سر گرفته نشود. این وضعیت تا حدودی بین جریان اصلاح‌طلب و اصول‌گرا نیز حاکم است. در واقع اصول‌گرایان طی سالیان متوالی توانستند خودشان را به نهادهای قدرت نزدیک کنند و همین مسئله سبب شد تا آنان جایگاه متفاوت‌تری از اصلاح‌طلبان داشتند. به‌ویژه آنکه در این مدت زمان اصلاح‌طلبان به مرور با موانع و مشکلات بیشتری نیز مواجه بودند. بنابراین بدیهی است که اصول‌گرایان از شرایط کنونی رضایت داشته باشند و به مذاکره تن ندهند.

shareاشتراک گذاری

نظرات شما