روزان | اخبار ایران و جهان > جامعه > فرهنگی > نویسنده‌ای با سندرم پای بی‌قرار
  • روزان
  • 134 بازدید
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

فرحناز عادلی – نویسنده و منتقد

مجموعه داستان “سندرم پای بی‌قرار” نوشته‌ی خانم مریم شیرازى، شامل بیست و دو داستان کوتاه متنوع در ژانرها و با موضوع‌ها و تکنیک‌هاى مختلف داستان‌نویسى، به بازار نشر رسید. کتابى ارزشمند که می‌تواند براى هنرجویان حوزه‌ی داستان‌نویسى جنبه‌ی آموزشى داشته باشد. کتاب باوجود زن بودن نویسنده جنسیتى نیست. معمولأ در آثار نویسندگان زن با نوعى زنانه‌نگرى یا دیدگاه فمینیستى مواجه هستیم. در‌صورتی‌که این نویسنده با نگاهى انسان‌محور هشیارانه وارد بازى سیاه و سفید مطلق و تفکیک زن و مرد نشده است. علاوه‌براین، به هوش مخاطب احترام می‌گذارد و قضاوت را به خواننده واگذار مى‌کند. نمونه‌ی آن در داستان “آقا هوشنگ تصمیمش را گرفته” به‌خوبى نمایان است.
در هر داستان با راوى‌هاى مختلفى براى ارتباط مؤثرتر با خواننده روبه‌رو هستیم: از داناى کل گرفته در “بوران” و “آدم‌ها و موش‌ها”، تا راوى اول شخص در “حلقه‌ها”، “نازک خانم” و “راپونزل در چنگال احترام خانم”، راوى کودک در “عروسک‌هاى بى‌تربیت”، چندراوى در “بازى”، تک‌گویى درونى در “انگشتر نشان”، مخاطب‌شنو خاموش در “جای خالی” و…
هر داستان با وجود کوتاه بودن کشش خاص خود را دارد و با روایت تلویحى خواننده را براى کشف به دنبال خود مى‌کشد. وجود آیرونى در بعضى از داستان‌ها موجب شده اطلاعات خواننده از شخصیت داستان بیشتر باشد و همین کشفِ راز او را مشتاق نگه می‌دارد: “طناب کهنه”.
پرداخت به فرم و محتوا به‌صورت هم‌زمان از ویژگی‌هاى داستان‌هاى خانم شیرازى است. در آثار بعضى از نویسندگان مضمون آنچنان پررنگ می‌شود که داستان رنگ شعارزدگى به خود می‌گیرد و باعث دل‌زدگى می‌شود، اما در مجموعه داستان “سندرم پاى بى‌قرار” نویسنده داستان خود را به‌صورت قصه‌اى جذاب بیان می‌کند و محتواى موردنظر را به‌صورت تلویحى در پس آن می‌آورد. به‌این‌ترتیب، خوانندگان معمولی از جنبه‌ی قصه‌گویی لذت می‌برند و حرفه‌ای‌ها از تکنیک به‌کاررفته.
خانم شیرازى را می‌توان نویسنده‌ی اکنون نامید. او توانایی ساختن اقلیم‌هاى متفاوت را دارد و با لحن و گویش و ساختن فضای بومى و نام‌گذارى متناسب شخصیت‌ها آنچنان زیبا آن‌ها را به تصویر می‌کشد که خواننده را به حیرت می‌دارد.
در بیشتر داستان‌هاى این مجموعه طنزى نهفته وجود دارد که با نگاهى هجوآمیز به مناسبات مختلف جامعه باعث جذابیت بیشتر آن‌ها شده است.
خانم مریم شیرازى علاوه بر نویسندگى، مترجمى تواناست که دستى هم در ویراستارى دارد و به همین خاطر زبان داستان‌هایش سلیس و یک‌دست و بدون تپق است.
“سندرم پاى بی‌قرار” کتابى است که هر داستانش بعد از اتمام تا مدتى با خواننده همراه است و به این زودى فراموش نمی‌شود که این نشان از نویسنده‌اى متعهد به اصول و تکنیک دارد که به شعور خواننده‌ی خود احترام مى‌گذارد.
خواندن این اثر را به همه‌ی علاقمندان کتاب توصیه می‌کنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.