روزان | اخبار ایران و جهان > سیاست > ایران > غلبه تندروها، عقب ماندن نواصولگرایی/ گزارش روزان از دو انتخاب کلیدی مجلس
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

گروه سیاسی- چهارشنبه هفته قبل رئیس دیوان محاسبات کل کشور و رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس که از مناصب حساس و پرنفوذ محسوب می‌شوند، انتخاب شدند. انتخاب مهرداد بذرپاش به عنوان رئیس جدید دیوان محاسبات و انتخاب علیرضا زاکانی به عنوان رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس علاوه بر این که با جنجال‌هایی همراه بود، قدرت روزافزون طیف تندرو اصولگرایان را نشان داد.

*ریاست مرکز پژوهش‌ها و دیوان محاسبات

روز چهارشنبه یکم مرداد ماه تکلیف دو مسند حساسی که مجلس شورای اسلامی متصدیانش را انتخاب می‌کند، روشن شد. رئیس دیوان محاسبات کل کشور که با رأی تمامی نمایندگان برگزیده می‌شود و رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس که با نظر هیأت رئیسه مجلس انتخاب می‌شود.

درباره مرکز پژوهش‌های مجلس این گمانه‌زنی نزدیک به یقین وجود داشت که علیرضا زاکانی به این سمت خواهد رسید. چهارشنبه، محمدحسین فرهنگی اعلام کرد که «در جلسه هیات رئیسه مجلس که هیات امناء مرکز پژوهش‌های مجلس هستند، موضوع انتخاب رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس در دستور کار قرار گرفت و کلیه داوطلبان اعم از کسانی که کتباً و یا شفاهاً اعلام داوطلبی کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.» که علیرضا زاکانی پس از دو مرحله رأی‌گیری «با رأی اکثریت مطلق اعضاء به عنوان رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس انتخاب شد».

در سوی دیگر هم، صحن مجلس باید بین دو کاندیدای ریاست دیوان محاسبات کل کشور یعنی لطف‌الله فروزنده و مهرداد بذرپاش، یکی را انتخاب می‌کرد. رقابتی که درباره آن هم حداقل چند روزی بود که گمانه‌زنی‌‌ها از پیروزی قطعی بذرپاش خبر می‌دادند. همین هم شد. مهرداد بذرپاش ۱۵۸ رأی و لطف‌الله فروزنده ۸۲ رأی کسب کردند و ریاست دیوان محاسبات به مهرداد بذرپاش رسید.

اما در حالی که مطرح شدن نام زاکانی برای کرسی ریاست مرکز پژوهش‌های مجلس معارض چندانی نداشت، بذرپاش در درون جناح اصولگرا هم مخالفان سرسخت داشت.

*مخالفت اصولگرایان با بذرپاش

احمد توکلی از فعالان سیاسی اصولگرا که پیش‌تر درباره اعتبارنامه غلامرضا تاجگردون هم وارد عمل شده بود و در نامه‌ای خواستار رد اعتبارنامه او شده بود، این بار در نامه‌ای خطاب به محمدباقر قالیباف خواهان حذف بذرپاش از بین کاندیداهای ریاست دیوان محاسبات شد. لب کلام توکلی درباره بذرپاش این بود که «پذیرش داوطلبی آقای بذرپاش از اساس غیرقانونی است. چرا که تبصره ۱ ماده ۵۱ قانون آئین نامه داخلی مجلس می‌گوید که داوطلب باید حداقل بیست سال سابقه کار داشته باشد. در حالی که سابقه کار نامبرده به ۱۷ سال هم نمی‌رسد.»

توکلی در نامه‌اش نوشته بود: «وقتی برادرانه به آقای بذرپاش تذکر داده شد که جنابعالی بیست سال سابقه کار ندارید و سابقه‌تراشی نیز در شأن شما نیست و مصلحت آن است که داوطلب نشوید تا اعتراضات برانگیخته نشود، گفت که من در سال ۱۳۷۸ در تأسیس فلان پژوهشگاه نقش مهمی داشتم؛ و بعداً در بسیج دانشجویی سمت فرماندهی داشتم. در حالی که سابقه کار در عرف و متون حقوقی معنای روشنی دارد که رکن آن بیمه شدن در مشمولین قانون کار است و غیر آن، و داشتن حکم استخدامی در مشمولان قوانین استخدامی دولتی است» و تأکید کرده بود: «قانون فرماندهی در بسیج دانشجویی و هر تشکل دانشجویی دیگر را اشتغال نمی‌شمارد

توکلی همچنین در آن نامه نوشته بود: «علاوه بر این کمیته محترم توجه کرده است که تجربه و تحصیلات علمی آقای بذرپاش با دیوان محاسبات که بازرسی مالی و حسابرسی کل نظام دیوانی را بر عهده دارد چه تناسبی دارد؟ ممکن است بگویند قانون در این مورد حرفی نزده است، عقل هم ساکت بوده است؟ آیا عقل می‌پذیرد که این چنین مسامحه‌هایی باعث شود کسانی بر کرسی صدارت دیوان تکیه زنند که بزرگترین سازمان نظارتی را همچنان ناکارآمد اداره کنند، تا منابع مردم مظلوم کشور به جای آنکه یکی از مصارفش مثلاً سرپناه ساختن برای گرسنگان بی‌سرپناه حاشیه‌نشین تهران باشد، صرف کاخ‌های افسانه‌ای برخی از صاحب منصبان و مسئولان ناپاک دست و شکمباره در لواسانات گردد؟»

اما علی‌رغم این نامه و علی‌رغم این که حرف و حدیث‌ها درباره نسبت دادن فساد یا تخلف به بذرپاش در افواه عمومی بسیار زیاد است، بذرپاش که هنوز به چهل سالگی پا نگذاشته است، بر فروزنده پیروز شد.

با این حال، بذرپاش بعد از انتخابش به عنوان رئیس دیوان محاسبات، در توییتر خود به ادعاهای توکلی که با در نظر گرفتن سن بذرپاش موجه به نظر می‌آید، پاسخ داد. او ضمن بیان این که «در روزهای گذشته به دلیل برخی شیطنت‌های رسانه‌ای، برای بعضی برادران و خواهران عزیزم در بسیج دانشجویی ابهاماتی به وجود آمده است»، نوشت: «به عزیزان بسیجی و تمامی فعالان جنبش دانشجویی اطمینان می‌دهم هیچ یک از فعالیت‌های تشکیلاتی‌ام را به عنوان سابقه کاری به مجلس ارائه نداده‌ام بنده از سال ۷۹ تا نیمه ۸۲ در مراکز تحقیقاتی و پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف مشغول به کار بوده و افتخار همکاری با شهید مصطفی احمدی روشن را داشتم.»

او همچنین در این رشته توییت تأکید کرده که «چشمداشت مالی یا سیاسی به فعالیت دانشجویی» را آفت می‌داند که در واقع، می‌خواهد این پیام را منتقل کند که چنین چشمداشتی را نداشته است. اما با نگاهی چگونگی رشد و رسیدن او به مقام ریاست دیوان محاسبات کل کشور در سنی زیر چهل سالگی نشان می‌دهد که فعالیت دانشجویی برای او بی آورده هم نبوده است. در حال بیست سال سابقه کاری در ۳۹ سالگی به معنای شاغل بودن از نوزده سالگی است. آن هم شغلی که به واسطه آن، فرد بیمه شده باشد.

*برد تندروها

چه ادعای توکلی مبنی بر غیرقانونی بودن ریاست بذرپاش بر دیوان محاسبات درست باشد، چه نباشد، انتخاب او به معنای پیروزی طیف تندرو اصولگراست. همان‌طور که انتخاب زاکانی به معنای نفوذ قدرت تندروهاست.

بذرپاش که از نیمه‌های دهه ۸۰ و با روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد به صورت جدی وارد صحنه سیاست شد، مدیرمسئول روزنامه وطن امروز است. روزنامه‌ای که یکی از بلندگوهای جریان تندرو اصولگرا محسوب می‌شود.

علیرضا زاکانی از اعضای اصلی جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی است. جمعیتی که در کنار جبهه پایداری از تشکل‌های اصلی جریان تندرو اصولگرا محسوب می‌شود و البته، جالب آن که زاکانی نیز همچون بذرپاش سابقه فرماندهی بسیج دانشجویی را دارد و ورودش به دنیای سیاست از آنجا بوده است.

تصاحب دو مسند حساس ریاست دیوان محاسبات و مرکز پژوهش‌های مجلس توسط دو چهره‌ای که به جریان تندرو تعلق دارند، علاوه بر آن که نشان‌دهنده تسلط این جریان بر کل جناح اصولگراست، حاکی از پیروزی آنها بر جریان نواصولگرایی در مجلس هم می‌تواند باشد.

جبهه پایداری رسماً از همان ابتدایی که قالیباف برای ورود به مجلس یازدهم فعال شد، با حضور او مخالف بودند. آنها حتی حاضر نبودند که با قالیباف در یک لیست انتخاباتی قرار بگیرند و در نهایت، مصحلت‌اندیشی‌هایی آنها را مجاب کرد که به آن موضوع تن دهند. بعد از آن هم با ریاست قالیباف بر مجلس مخالف بودند و رقابت جدی‌ای با او شروع کردند. البته، زاکانی در تمامی این مدت در سکوت بود. او نه له و نه علیه قالیباف وارد اقدامی نشد. اما به هر حال نزدیکی او به تندروهای مجلس بر کسی پوشیده نیست.

جبهه پایداری همان‌طور که به قرار گرفتن در یک لیست انتخاباتی با محمدباقر قالیباف تن داد، در مقابل ریاست او بر مجلس هم کوتاه آمد اما این‌ها تنها امتیازهایی بود که قالیباف و جریان نواصولگرایی به دست آورد. در حالی که بعد از آن، جبهه پایداری و دیگر تندروها توانستند یکی بعد از دیگری آنچه که از مناصب مجلس می‌خواستند را به دست بیاورند. سهم مد نظرشان را از هیأت رئیسه مجلس و کمیسیون‌ها و هیأت رئیسه‌هایش گرفتند، ریاست کمیسیون اصل نود قانون اساسی را به دست آوردند و حالا ریاست مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی و ریاست دیوان محاسبات کل کشور نیز به افرادی با گرایش سیاسی نزدیک به آنها رسید.

اینها در حالی است که حداقل طبق تعهد داده شده، محمدباقر قالیباف نباید مجلس را برای رسیدن به ریاست جمهوری ترک کند. اما هم زاکانی و هم بذرپاش خود را گزینه‌های بالقوه کاندیداتوری ریاست جمهوری می‌دانند و با رسیدن به این مناصب حساس، رزومه خود را پربارتر هم کرده‌اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.