روزان | اخبار ایران و جهان > جامعه > اجتماعی > چگونه استانی که کمترین میزان آلودگی را داشت امروز به خط قرمز رسید؟
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

روزان ـ منصور محرابی فرد: مسئله کرونا همانند بسیاری مسایل دیگر این روزها بازی مفرح در فضای مجازی است، بی توجه به اینکه این وضعیت خطرناک هر آینه ممکن است به هر خانه ای وارد شود.

مسئولین بهداشت آنچه در توان داشتند را بیان کردند، بیمارستان ها پر شده است از بیمارها، آلودگی به در و دیوار بیمارستان ها سرایت کرده و بسیار از کادر بیمارستانی هم دچار این مسئله شده اند.

اما هنوز وضعیت قرمز است!!!!

دلایل بسیاری عامل این وضعیت هستند، که بدون توجه به آن نمی توانیم از مردم خانه نشینی را طلب کتیم.

پول آب و برق و گاز مرتب جلوی در خانه ها است، بانک ها مرتب در حال تقاضای وام ها از وام گیرنده و یا ضامن ها هستند، از حساب یارانه ها هم برداشت می شود بدون ذره ای ترحم، اگر اعلام می کنند و بانک مرکزی هم اعلامیه صادر می کند که چنین نمی کنیم دروغ محض است.

مسئله مهم تر، اکثریت مردم اقشار بازاری و روزمزدی هستند، که این گروه نیز وقتی نان دارند که کار کنند، اگر در خانه بمانند باید گرسنگی بکشند.

در واقع ما با تعطیلی دانشگاه ها و مدارس فقط اوجگیری عمومی را ساقط کردیم، لیکن واقعیتی که در پشت این عدم رعایت هست، نان و فشار اقتصادی است.

استاندار خوزستان به عنوان بالاترین مقام مسئول اگر این مسایل را حل می کرد، به هیچ روی کسی حاضر نبود خود را در معرض ویروسی به این خطرناکی بگذارد.

ما فقط برای ۱۵ و یا شاید ۲۰ درصد مردم شامل پروتکل های بهداشتی را اعلام کردیم، در حالی که جامعه غیر دولتی ما بقیه این جامعه هستند. بدون شک اگر به این مسئله دقت نکنیم، همه باید خود را آماده کنیم تا با این مشکل روبرو شویم.

***

بحث دوم

وقتی مدیری همراهی می کند، آنقدر از او انتظار گرفته می شود تا به نابودی برود، شهرداری از روزهای اول ضد عفونی کرد، اما فقط شهرداری موظف نیست در این مسئله!

چرا نفت و آب و برق و صنایع به این مهم ورود نکردند؟

آیا وزارت نفت که کلیه درآمد و بودجه کشور از آن تامین می شود و در این استان است، درصد موظفی خود را به شهرداری کمک نمی کند تا هم هزینه ضد عفونی شهر را داده باشد و هم آلودگی را از کارکنان خود دور کند؟

وزارت نفت و مناطق نفتخیز جنوب چند دهه است که گرفتار این مسئله هستند، چندین شهردار در این شهر به مسند نشسته اند و همه فریاد زدند که ۱۰۰۰ میلیارد سالانه مناطق نفتخیز باید به اهواز پرداخت کند، چرا این مسئله هرگز اجرا نمی شود؟ عوارض وزارت نفت به کجا می رود؟

نمایندگان قبلی توانایی گرفتن این مبلغ را در دوره های قبل نداشتند، امید است جناب آقای حسینی و یوسفی و نفر بعدی که خواهد رفت هم به این مسئله رسیدگی کنند، باید ببینیم  این مجلس که مدعی هم هست، چه می کند؟

مسئله حیاتی آب تنها مختص غیزانیه نیست؛ رغیوه هم آب ندارد دهدز در میان سدهای عظیم بر رودخانه کارون هم آب ندارد، خرمشهر و آبادان هم آبی که دارند آلوده است.

کی؟ چه زمانی؟ چه گونه به داد خوزستان خواهید رسید؟ خون این استان کشیده شده است، آیا کسی به فریاد این مردم نمی رسد؟

یک شهرداری با هزاران مشکل، با تکیه بر درآمدهای داخلی در حال نفس کشیدن های آخر خود است، شهردارش کرونا گرفته، رئیس شورایش، پرسنل آتش نشانی اش اکثرا به کرنا مبتلا شده اند.

بهداشت خوزستان و دانشگاه جندی شاپور شبانه روزی شده است، همه تخت های بیمارستان ها  پر شده اند، کادر پرستاری بریده است، اکثرا مبتلا به کرونا شده اند و قرنطینه و یا بستری هستند.

کسی دیگر در این استان و این شهر به عنوان مرکز استان مسئول نیست؟

و در همین اوضاع سخت و درگیری های سخت تری از گوشه و کنار، استاندارش را هم ساقط کرده است، اگر می خواهید استاندار را تغییر دهید، خوب انجام دهید، اما کاری نکنید که بایکوت شود، این تلاش های سخت را سرکوب نکنید، بگذارید از این مشکل بزرگ کرونا ویروس رد شویم، سپس هر چه خواستید بکنید.

چگونه استانی که کمترین میزان آلودگی را داشت امروز به خط قرمز رسید؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.