حسام الدین شیخی – روزنامه نگار: تا چندی پیش اگر نام “کرمانشاه” را می شنیدیم یا جایی می دیدیم، نخستین تصویری که به ذهن ما خطور می کرد، چهره بیکاری و فقر و اعتیاد بود، حتی نام پهلوان پرور و سینه ستبر ایران اسلامی هم قدری کمرنگ شده بود، اما حالا وضعیت با دو سال گذشته تفاوت کرده است، حالا اگر نام کرمانشاه را می شنوید یاد مردمی می افتید که برای کمک به زلزله زدگان به سمت این شهر می شتافتند، یاد رهبر معظم انقلاب اسلامی در خاطرتان زنده می شود که برای یاری آسیب دیدگان به سرپل ذهاب آمد، اما این میان کسی در مسند مدیریت شهر پوتین به پا کرد و پا به پای مردم آسیب دیده و فقیر کار کرد، حالا این شهر را با رویداد کرمانشاه ۲۰۲۰، کرمانشاه پایتخت نوروز، کرمانشاه جشنواره پویانمایی می شناسید.

سالها گذشت تا کسی بیاید بگوید اگر کرمانشاه صنعتی نمی شود، اگر کرمانشاه کشاورزی نمی شود، ظرفیت بسیار بالای گردشگری آن را دریابید، و حالا رونق گردشگری در کرمانشاه دارد جان می گیرد و برچسب بیکارترین استان از نام کرمانشاه برداشته شده است، حالا قلب صنعت، قطار، گمرک و مرزها، کشاورزی و گردشگری در حال تپیدن است و همه اینها از خدمات دولتی است که در استان کرمانشاه مدیری شایسته برای ایجاد رونق تولید و اشتغال در کرمانشاه برنامه های بنیادی و زیربنایی دارد.

او در سال ۱۳۶۶ وقتی که دانشجو بود فرمانده قرارگاه مهندسی می شود، از همان ابتدا تا حال حاضر تجربیات مدیریتی در سطح کلان کشوری را کسب می کند و حالا شهری را که در پیلهء تاریک بیکاری فرو رفته بود، نجات می دهد، به این معنا نیست که او معجزه کرده باشد، اما مسئله این است که کسی آمده است تا زمینی را حفر کند و در آن چاه آب بزند، زمینی را شخم بزند تا بذر در آن کاشته شود، پس از این همه سال کسی آمده است که برای هر بخش این استان برنامه ریزی کند و قطار پیشرفت این شهر را به روی ریل بیاندازد، او تخصص در برنامه‌ریزی توریسم دارد و با چگونگی پیچ و خم جذب سرمایه و ایجاد اشتغال پایدار آشنا است. ایده ها و برنامه های مهندس هوشنگ بازوند استاندار کرمانشاه درست همان چیزی است که درد این استان را می تواند درمان کند.

این یک شعار نیست، واقعیت این است که بازوند به تنهایی یک وزارت اقتصاد است اما دست تنها! کسی که بتواند یک استان را از بیکارترین استان کشور، در بحران زلزله، در بحران سیل و در بحران رشد رو به افزایش نرخ بیکاری به آرامی به سمت بهبودی از این وضعیت بحرانی ببرد، حتما یک فرد سالم و با دانش مدیریتی و تجربه کافی است، به اعتقاد نگارنده چراغ گردشگری کرمانشاه و رونق تولید و اشتغال را این فرزند خطه نهاوند روشن کرد.

در ادامه با بخشی از گزارش فعالیت های استانداری کرمانشاه در دوره مدیریت هوشنگ بازوند، از زبان ایشان آشنا می شوید، او درباره وضعیت اشتغال، و برنامه های کاهش نرخ بیکاری و همچنین حمایت از سرمایه گذاری در استان کرمانشاه اینگونه می گوید:

فکر میکنم ۱۳ /۷/۹۶ آمده ایم به استان کرمانشاه که نرخ بیکاری ۲۱.۲% بالاترین نرخ بیکاری کشور در کرمانشاه بود که البته هنوز هم بالا است، نه اینکه الان خیلی پایین آمده است ولی متاسفانه آن زمان بالاترین نرخ بیکاری در کشور بود. ما برای پرداخت به این موضوع و کاهش نرخ بیکاری نیازمند یک چراخ راهی بودیم که باید این چراغ را ترسیم می کردیم تا بدانیم چه اتفاقاتی می خواهد بیافتد.

ما باید تعریف کنیم که برای این یک درصد چه مقدار انسان باید بروند سر کار، علی رقم اینکه ورودی هم داشتیم، سالی حدود ۷ هزار نفر به خیل بازار کار ما اضافه می شد. معنی آن این است که سند اشتغال ما باید هم بتواند تکلیف این ورودی های جویای کار را مشخص کند هم اینکه از آن انباشتی که در سنوات گذشته جمع شده و دپویی از بیکاری را ایجاد کرده بتوانیم آن را حل و فصل کنیم. در عین حال ما یک ریزش اشتغال را هم داشتیم، بالاخره بعضی کارخانه های ما بنا بر موانع و مشکلاتی که داشتند، عدم تولید و بازار فروش که در واقع این یک ریزش است، ما در این سند اشتغال طوری تعریف کرده بودیم که یک اشتغال خالص داشتیم و یک اشتغال ناخالص، اینکه ما فرضا ۳۰ هزار شغل ایجاد کنیم ولی ۱۲ یا ۱۵ هزار ریزش داشته باشیم آن ۳۰ هزار شغل می شود یک اشتغال ناخالص که ما این مقدار ریزش را از آن کم می کردیم.

در همین رابطه به نظرم شاید اولین اقدامی که انجام دادیم و خوب استفاده کردیم، یکی بحث صادرات را مطرح کردیم، که ما حدودا نزدیک به ۱.۹ میلیارد دلار صادرات داشتیم که جمع بندی کردیم در پایان سال ۹۷ به ۲.۴ میلیارد دلار صادرات برسیم و اگرچه همه صادرات برای استان ما نبود، بالاخره یک درصدی از آن برای استان های دیگر بود که می آمدند از مرز و بازارچه های ما عبور می کردند اما درصد قابل توجه آن برای استان ما بود.

با ۲.۴ میلیارد دلار ما یک رشد تقریبا ۱۴درصدی تعریف کرده بودیم که خوشبختانه در پایان سال ۹۷ به ۲.۹۵ میلیارد دلار رسیدیم یعنی حدودا ۳ میلیارد دلار و رشد ۴۴ درصدی را در بحث صادرات داشتیم که در واقع نسبت به میانگین کشور ۳ یا ۳.۵ برابر میانگین کشور رشد صادرات بود که این خیلی کمک کرد در بحث اشتغالزایی ما و همچنین یک بازار ۵هزار میلیارد تومانی ناشی از زلزله هم بوجود آمد.

ما هفت برنامه در سند اشتغال استان داشتیم که مشخص بود این برنامه چه قسمت آن رونق تولید است، چه قسمت آن اشتغال روستایی و عشایری است، علاوه بر آن ما در زلزله حدود ۶۰۰ میلیارد تومان از صندوق توسعه ملی برای اشتغال این مناطق گرفتیم.

همه و همه اینها دست به دست هم داد که در قالب همان چراغ راه، متوقف کنیم آن رشد نرخ رو به افزایش بیکاری را در استان. درصورتی که شما از سال ۹۲ این نمودار را نگاه کنید مرتب تا پایان سال ۹۶ یک سیر صعودی را طی می کرد که آن متوقف شد، و ضمن این هم در پایان سال ۹۷ حدود ۲.۵درصد هم نرخ بیکاری کاهش پیدا کرد که بنظرم من یک اقدام خیلی خوبی بود، اگرچه ما در پایان سال ۹۷ هنوز هم بیشترین نرخ بیکاری را در کشور داشتیم، ولی واقعیت این است که ما از ۲۱.۵ آمدیم به ۱۸.۵ درصد و کاهش خوبی بود.

 ما برای اشتغال سهم گذاری کرده ایم، کشاورزی حدود ۲۸ درصد، صنعت ۲۲درصد و بخش خدمات هم پنجاه درصد اشتغال را تعریف کرده ایم، دلیل آن هم این است که کرمانشاه را هاب منطقه می دانیم بطوری که کرمانشاه می تواند به استان های ایلام، لرستان، کردستان و به نوعی همدان سرویس دهد، ازجمله اینکه از فرودگاه این استان خدمات می گیرند، در حوزه گردشگری کرمانشاه را به صورت ویژه دیده ایم که بتواند در سال ۹۸ اشتغال خوبی را داشته باشد. به همین دلیل من فکر میکنم کرمانشاه یکی از محور های اصلی آن برای توسعه بحث خدمات به سایر مناطق باشد ضمن اینکه یک بازار خوبی به نام عراق هم در کنار ما هست و ما باید هنرنمایی کنیم بتوانیم از این فرصت استفاده کنیم.

در دی ماه سال ۹۶ بود، یک همایش تور گردان ها به استان آمدند و من در آن همایش کرمانشاه ۲۰۲۰ را مطرح کردم که بتوانیم این کار را انجام بدهیم، واقعیت این است که کرمانشاه در حوزه گردشگری ظرفیت بسیار بزرگی را دارد، بطوری که گردشگری به تنهایی قادر است اقتصاد استان را بچرخاند و اصلا نیازی هم به صنعت و کشاورزی و اینها نداشته باشد.

البته همین کار نیاز است که شما ایجاد فرصت کنید، بنظر من سیاست های یک مدیر این است که بتواند تولید فرصت کند برای منطقه خود، حالا اینکه چقدر مدیران و مردم می توانند از این فرصت استفاده کنند یک بحث دیگر است، ما در فروردین ماه تقاضا کردیم که کرمانشاه پایتخت نوروزی ایران بشود، همین مسئله عید فطر باعث شد که ما هیچ ظرفیت خالی در هتل ها و مهمانسراها نداشته باشیم، فقط با یک اقدام و ایجاد فرصت این کار را کردیم. بعد از آن هم که فرصت خیلی خوبی ایجاد کردیم جشنواره انیمیشن بود، که توانست ده تا پانزده روز کرمانشاه را در تمام شبکه ها به حضور برساند، این باعث تبلیغات بسیار خوبی برای کرمانشاه می شود، باعث شناسایی ظرفیت های کرمانشاه می شود. و می توان گفت که یکی از پیش درآمد های کرمانشاه ۲۰۲۰ همین جشنواره پویانمایی بود. در این جشنواره علاوه بر اینکه آن غم زلزله و خشم طبیعت را از مردم دور کرد مخصوصا جوانان و کودکان است توانست کرمانشاه را ده روز روی آنتن تمام شبکه ها نگه دارد.

از کارهایی که می توانم به آن اشاره کنم این است که دنبال ایجاد صنعت ساختمان در کرمانشاه بودم، احساس کردم که نام کرمانشاه را باید بزرگتر جلوه بدهیم تا صنعت ساختمان آن فعال بشود، بعد از ۲۵ سال من یک کلانشهر به کلانشهر های کشور اضافه کردم، کشور در ۲۵ سال گذشته کلا هشت کلانشهر داشت، بالاخره ما پیگیری کردیم، مستنداتی داشت و آنها را ارائه کردیم و کرمانشاه را تبدیل کردیم به یک کلانشهر، من امروز با کلانشهر شدن کرمانشاه برای رونق تولید صنعت ساختمان می توانم بگویم که ۲۵ درصد نسبت به برنامه های دیگر جلو هستیم، ببینید شاید برای ما زیاد تفاوتی نکند اما برای  یک سازنده خیلی برای آن مهم است که ساختمانی که میخواهد بفروشد در کجا بفروشد؟ آیا در یک کلانشهر می خواهد بفروشد یا یک شهر معمولی؟ کلانشهر شدن کرمانشاه با هر مقدار خانه که در آن وجود دارد موجب شد که یه همه آنها یک ارزش افزوده بدهد، اینطور نبود که صرفا آن منازلی که در خیابان ایکس هست ارزشش بالا برود، کلا ورزش شهر را بالا برد و این هم یکی از کار های ما بود که در حال حاضر شرایط خوبی بوجود آمده و تسهیلاتی در حال ارائه است که بتوانیم رونق مسکن را ترتیب اثر بدهیم.

در سال گذشته ما رونق خوبی در زلزله به وضعیت مسکن دادیم، در شانزده ماه ۴.۲۸۵.۰۰۰ متر مربع خانه ساخته ایم یا تعمیر کرده ایم، این عدد خیلی بزرگی است، نتیجه همه اینها می شود حدود ۳۰ هزار خانه احداث و ۶۶هزار خانه تعمیر شده است.

طبق آماری که داریم میل سرمایه گذاری در استان افزایش پیدا کرده است، امسال هم تمام سعی مان این است که بتوانیم موانع سر راه سرمایه گذاری را برداریم. این موانع هم البته در دل ادارات ما است و یک مقداری از آن هم بر میگردد به بیرون و مردم اما به اعتقاد من بیشتر این موانع در بروکراسی های خیلی سخت و سنگینی که در ادارات هست تعریف می شود، در واقع این بروکراسی ها گاهاً خودشان را در نداشتن اختیار مدیران استانی نشان می دهد. بطور مثال یک سرمایه گذار به شما مراجعه می کند شش میلیارد تومان پول می خواهد شما ده روز یک ماه منتظرش می گذارید و پرونده را بررسی می کنید بعد می گویید این در اختیار من نیست باید برود تهران! خب رفتن این موضوع به تهران همانا و دو ماه در تهران ماندن هم همانا، این همان بروکراسی سنگین و موانع سر راه سرمایه گذاری است که به آن اشاره می کنم، اگر مدیران دولتی که در پایتخت نشسته اند زحمت بکشند از اختیاراتشان به استان ها بدهند این مسائل حل می شود. نباید استان ها در اینقدر گرفتار مرکز نشین ها باشند باید بتوانند یک اختیار هایی به استان ها بدهند و تا زمانی که اختیارات را به استان ها ندهند این بروکراسی سنگین حاکم بر کشور است و واقعا این بروکراسی ساختار کشور را فلج کرده است و نمی گذارد کشور حرکت رو به جلو داشته باشد. اما برطرف کردن موانع از بدنه دولتی بسیار کار سختی است، ضمن اینکه سایر قوا هم باید کمک کنند؛ قوه مقننه و قوه قضاییه هم باید این تسهیلگری را مطرح کنند، بالاخره مقام معظم رهبری هم امسال اعلام کردند که رونق تولید ابزار می خواهد، باید مدیران ابزار آن را فراهم کنند، تسهیلگری کنند، یعنی کار را بصورت میان بر بروند به جلو و یک مسیر طولانی را نروند، این میان بر رفتن هم نیازمند این است که اختیاراتی به مدیران داده شود. اگر به دنبال رونق تولید هستیم باید به کارآفرینان مان احترام بگذاریم، باید به تولیدکنندگان ثروت بها بدهیم، به کسانی که می آیند شغل ایجاد می کنند و سرمایه گذاری می کنند، بها دادن یعنی اینکه کار شان را باید زود راه بیاندازیم که اگر این موارد انجام بپذیرد من فکر می کنم انشالله خیلی از این مشکلات حل و فصل بشود.

* این نوشتار بخشی از یک گزارش تفصیلی است