کدخبر :
44372
تاریخ مخابره :   
۱۳۹۵/۸/۲۵ - ۰۹:۴۶

چرا و چگونه، ترامپ رئيس‌جمهور شد؟

سعيد زماني

تنها چندماه تا انتخابات رياست جمهوري اسلامي ايران باقي مانده است و اين درحالي است كه رئيس‌جمهور و كابينه وي به شدت از جانب رقباي سياسي خود مورد تهديد قرار گرفته‌اند. در روز بيستم ژانويه سال 2017 دونالد جي ترامپ وارد كاخ سفيد خواهد شد و اين مسئله به خودي خود كافي است تا حسن روحاني و دوستانش را با تهديد جدي و انتقادات سرسختانه رقباي خود، روبه‌رو كند. در اين ميان همواره ورود يك پوپوليست به انتخابات تهديدي مهم براي ساير نامزدها خواهد بود، كارزار انتخاباتي هيلاري كلينتون درس‌هايي كليدي براي تمام كساني دارد كه دير يا زود با يك رقيب انتخاباتي عوام‌فريب و باهوش روبه‌رو خواهند بود.

سدي در برابر اليگارشي حاكم؛ اين مهم‌ترين مدعاي يك پوپوليست در هر شكلي از رقابت انتخاباتي است. دونالد ترامپ خود را تنها رقيب خانواده حاكم خواند. حال آنكه تمام رقباي او از هيات باسابقه حاكميت در آمريكا بوده‌اند. بدين ترتيب پوپوليست‌ها بي‌تجربگي خود را تبديل به برگ برنده انتخاباتي مي‌كنند. او يكصدا فرياد زد كه من تنها گزينه در برابر كساني هستم كه سال‌ها به مردم آمريكا ظلم كرده و آنان را با سختي مواجه ساخته‌اند. چنين مدعايي در بسياري از كشورهاي جهان، مردم را به شركت در انتخابات و راي دادن به نامزد عوام‌فريب ترغيب خواهد كرد.

ترامپ از آغازين روزهاي تبليغات انتخاباتي خود به شدت با مخالفت رسانه‌هاي رسمي و مجازي روبه‌رو شد. او بر اين مدعا كه تمام رسانه‌ها مخالف من هستند پافشاري كرد و توانست در ميان بخش‌هايي از مردم نفوذ آنان را كاسته و اخبار آنان را بي‌اثر كند. پرسش اينجاست كه آيا ذات عدالتجويانه رسانه‌ها اجازه‌اي به جز مخالفت با ترامپ مي‌داد؟ و اينكه آيا رسانه‌ها اخبار دروغ منتشر كردند؟ به كنايه مي‌توان پرسيد كه اگر در آلمان مردي مانند هيتلر كانديد شود، رسانه‌ها براي مخالفت با او پيشگام نخواهند شد؟

بخش عظيمي از راي‌دهندگان ترامپ را آمريكايي‌هاي اصيل و بالغ با سطح پايين تحصيلات تشكيل مي‌دهند. او توانست پرچم ملي‌گرايي را از كلينتون بربايد و ميل به ميهن‌دوستي بسياري از مردم را تحريك كند. دونالد ترامپ سياست‌هاي مهاجرتي شديدي را اعلام نموده و بر آن پافشاري كرد. موج جديد ملي‌گرايي موضوعي است كه در بسياري كشورها از جمله كشور ما ايران نيز تبديل به مسئله‌اي جدي شده است و نامزدهاي رياست جمهوري را با چالشي متفاوت، روبه‌رو خواهد كرد. پوپوليست‌ها اگرچه عموما ارزشي براي ميهن‌دوستي قائل نيستند، اما براي جمع كردن راي، هرگز شعارهاي ملي‌گرايانه را فراموش نخواهند كرد.

جنبش 99 درصد اگرچه به پيروزي ملموسي دست نيافت اما توانست بر بخش‌هايي از مردم به لحاظ آرمان‌گرايانه اثرگذار باشد. فراموش نكنيم كه شعار محوري جنبش وال استريت، مخالفت با ثروتمندان يك درصدي آمريكا بود كه بدون شك هيلاري كلينتون و دونالد ترامپ هر دو در ميان آن يك درصد بودند و چه بسا ترامپ سهم بيشتري از ثروت عظيم آمريكايي داشت. با اين همه دونالد ترامپ به شكلي كه پيش از اين گفته شد توانست با شعارهايي از جمله كاهش ماليات، انتقادات تند و عوام پسند از تصويب قوانين مالياتي ناكارآمد و مواردي از اين دست، اين تغييرات پنهاني جامعه آمريكا را نيز تا حدي با خود همراه كند.

همه آنچه در سطور فوق گفته شد تنها اشاره‌اي كلي بر اشتباهات كارزار انتخاباتي كلينتون و دلايل پيروزي دونالد ترامپ است. پوپوليست‌ها اگرچه در اهداف بسيار متفاوت با يكديگر عمل مي‌كنند اما، تاريخ نشان داده است كه در روش، مشتركات بسياري دارند كه آنان را در رقابت با ليبرال‌ها و سياست‌ورزان كهنه‌كار به پيروزي مي‌رساند. دلسوزان يك كشور اگر علاقه‌اي به ورود عوام‌گرايان به قدرت ندارند بايد براي مقابله با تك تك اين ساز و كارها، چاره‌اي نو بينديشند.

کلید ‫واژه‌های مطلب:
|
|
|
نمایش نظرات
ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال