زهره دياني : محمدجواد حق‌شناس، عضو شوراي مركزي حزب اعتماد ملي به سئوالات «روزان» درباره تغييرات كابينه پاسخ داده است. مشروح اين گفتگو را در ادامه بخوانيد:
* تغيير كابينه اگرچه با استعفاي سه وزير صورت گرفت اما شكل‌گيري همزمان اين اتفاق، شائبه انتخاباتي بودن آن را قوت بخشيد. شائبه‌اي كه بي‌ترديد نشأت گرفته از موافقت صريح دكتر روحاني با اين استعفاها بود. شما به عنوان يك فعال سياسي چقدر انگيزه انتخاباتي را در انجام اين تغييرات دخيل مي‌دانيد؟
من فكر مي‌كنم اصل اين سخن،سخن نابجايي است. علي‌القاعده رئيس‌جمهوري كه يك دوره از مردم راي گرفته است و در كشور ما حداقل شاهديم تمام روساي جمهور از سال 1360تاكنون دراين چارچوب عمل كرده‌اند و با تلاش مستمر خود توفيقاتي به دست آورده‌اند و توانستند دو دوره رئيس‌جمهور باشند، اين موضوع به يك سنت تبديل شده است. بنابراين اينكه يك رئيس‌جمهور تلاش كند و بخواهد آراي افكارعمومي را با خود همراه كند تا در مرحله دوم رياست جمهوري به كارش بيايد نه تنها امر مذمومي نيست، بلكه پسنديده نيز هست.
به هرحال مگر ما اين ادعا را نداريم كه در انتخابات مردم تعيين كننده آرا هستند، مردم مي‌فهمند، درك دارند و درست تصميم مي‌گيرند. اگر مبنا به اين باشد كه رئيس‌جمهور در اين تغييرات نگاهش به مردم و رضايت آنها باشد بايد از اين مسئله استقبال كرد و به رئيس‌جمهور امتياز مثبت داد. نه اينكه آن را منفي دانست و برايش سازهاي ناكوك، كوك كرد. من فكر مي‌كنم كساني كه چنين مبنايي را پيش گرفته‌اند اصولا نسبتي با راي مردم و اهميت راي مردم در انتخابات ندارند. اينها فقط احساس مي‌كنند چيزي كه مهم است رضايت خاطر اقليتي است كه علي القاعده بايد براي كسب رضايت آن اقليت، اكثريت و عموم مردم را فدا كرد. در آن تفكر خيلي مهم نيست يك ميليون معلم چه خواسته‌اي دارند يا نيروهاي جوان دل در گرو وزارت ورزش دارند و موفقيت ورزشكاران و تيم‌هاي ورزشي در سطح منطقه و آسيا براي جوانان حائز اهميت است و در وزارت فرهنگ و ارشاد، ميليون‌ها ايراني دل در گرو اين وزارتخانه دارند و برايشان مهم نيست هنرمندان، نخبگان و صاحبان انديشه و فرهنگ در آنجا بتوانند حداقل رضايتي را براي حضور و فعاليت داشته باشند.
* فارغ از مباحث انتخاباتي اين تغييرات شما هم معتقديد تغييراين سه وزير ضروري بود؟
باتوجه به اينكه ما در وزارتخانه‌هاي آموزش و پرورش و ورزش شاهد نارضايتي‌هايي بوديم كه اين نارضايتي حتي به سطح مجلس و مردم كشيده شد و حتي منجر به طرح استيضاح وزير آموزش و پرورش هم شد، بنابراين اين تغيير در پاسخ به همان نارضايتي هاست. در حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد هم به نظر من اگر اختيار به دست شخص رئيس‌جمهور بود ما شايد اين تغيير را در اين زمان مشاهده نمي‌كرديم اما بنا بر مصالحي تصميم به اين تغيير گرفته شد. طبيعي است اين مصالح مورد توجه رئيس‌جمهور بوده و ايشان به اين نتيجه رسيده كه اصلاحات را در يك بسته تغييراتي كه سه وزير درآن حضور داشته باشند، پيگيري کنند.
* باوجود اينكه اين نارضايتي‌ها در سه سال اخير مورد تاكيد اصولگرايان هم بوده و مدام به دولت ايراد مي‌گرفتند اما چرا وقتي آقاي روحاني براي انجام اصلاحات روي اين سه حوزه دست گذاشت، اصولگرايان از اين تغييرات احساس نگراني كردند و اين‌قدر آشفته شده‌اند؟
چون اين تغييرات اگر همراه با تدبير و همراهي مجلس باشد مي‌تواند فضايي از اميد و اراده براي بهبود وضعيت مخاطبين خاص اين وزارتخانه‌ها در سطح جامعه را در به دنبال داشته باشد، بنابراين طبيعي به نظر مي‌رسد كه در حوزه رقيب كه تلاش مي‌كند دوره رياست جمهوري آقاي روحاني تك دوره‌اي شود تغييرات آقاي روحاني برايشان خوشايند نباشد.
* با اين تفاسير، شما براين باوريد كه تغييرات صورت گرفته در كابينه در سبد راي آقاي روحاني تاثير خوبي خواهد داشت؟
به نظر من قطعا تغييرات دراين سه حوزه در آراي آقاي روحاني موثر است. اين مسئله نشان مي‌دهد ايشان بيشترين توجه را به افكارعمومي و اثراتي كه اين تغييرات بر افكارعمومي مي‌گذارد،داشته است.
* سئوال ديگري كه درباره اقدام رئيس‌جمهور مطرح است اين است كه چرا آقاي روحاني سه گزينه‌اي را مجددا به مجلس معرفي كرده كه قبلا از مجلس راي اعتماد نگرفته‌اند، خصوصا آقاي دانش آشتياني كه به نظر مي‌رسد شانس كمتري براي جلب نظر نمايندگان داشته باشد؟
به نظر مي‌رسد اين كار رئيس‌جمهور به نوعي تاكيد بر نظر اوليه خودش است. آقاي روحاني نشان داده‌اند وقتي به نظري مي‌رسند سعي مي‌كنند نظرشان را پيش ببرند. معرفي دوباره وزرايي كه قبلا راي نياورده‌اند به اين مجموعه، شايد به نوعي نشان از استقامت ايشان بر نظر و ديدگاهشان باشد.
* بعضي از نمايندگاني كه در مجلس نهم نقش تخريبي اين وزرا را برعهده داشتند در مجلس دهم هم حضور دارند با وجود اين نماينده‌ها، معتقديد اين سه وزير شانس راي آوري دارند و فراكسيون اميد قدرت مقابله با اين دلواپسان را دارد؟
به نظر من هرسه نفر راي مي‌آورند. فراكسيون اميد به عنوان قوي‌ترين فراكسيون مجلس نشان داده همراه دولت است. اميدواريم دولت هم بتواند در تعامل با فراكسيون كار كند. شايد مناسب بود در اين فضا همكاري و همراهي دقيق‌تري انجام مي‌داد. به هرحال من اميدوارم روز راي‌گيري، رئيس‌جمهور با حضور در مجلس بتواند فضاي همكاري بين دولت و مجلس را از دوام بيشتر برخوردار كند.
* باتوجه به اينكه به بخش‌هاي اقتصادي دولت هم انتقادهايي مي‌شود چقدر اصلاحات در اين حوزه‌ها را ضروري مي‌دانيد؟
ما بايد در يك يا دو وزارتخانه يا بخش‌هاي ديگر دولت هم شاهد تغييرات مي‌بوديم؛ يكی وزارت صنعت، معدن و تجارت بود كه اگر اين تغييرات اتفاق مي‌افتاد خوب بود و ديگري حوزه رسانه‌اي دولت است كه از دو سال پيش مورد تاكيد همه بوده است كه وضعيت خوبي ندارد. از سوي ديگر حداقل در سطح استانداري‌ها مي‌طلبد 40 تا50 درصد استانداري‌ها دچار تحول شوند و بتوانند نيروهاي كارآمدتر و با انگيزه‌تر و معتقدتري به برنامه‌هاي رئيس‌جمهور و دولت داشته باشند تا در يك سال آينده تحرك وافي و كافي در سطح مناطق و استانها انجام دهند.
* عدم تغيير در حوزه‌هايي كه ذكر كرديد به زيان دولت تمام نمي‌شود؟
قطعا دولت دچار اشكال مي‌شود. خصوصا در معاونت سياسي وزارت كشور كه ما شنيده‌ايم احتمال تغيير وجود دارد فكر مي‌كنم اتفاق مثبتي باشد. به دنبال آن، تغيير 50 درصدي استانداران هم اثر مثبتي در سطح استانها به دنبال خواهد داشت.
* اما چرا خيلي از سياسيون با وجود انتقاد به تيم اقتصادي دولت همچنان بر حفظ اين تركيب اعتقاد دارند، آقاي نوبخت هم تاكيد براين حمايت دارند علت اين تاكيد دولت چيست؟
بايد خودشان بيان كنند. من فكر مي‌كنم دوستاني كه در خارج از دولت هستند وظيفه ديدن و هشدار دادن را دارند دولت علي‌القاعده به‌خوبي مي‌داند كه اين هشدارها از سر دلسوزي و كارشناسي است. بنابراين اگر به اين تذكرها توجه داشته باشد قطعا آسيب كمتري مي‌بيند.
* جداي از انتقادهايي كه به عملكرد وزارتخانه‌ها مي‌شود گلايه‌هايي نيز از عدم تحقق وعده‌هاي رئيس‌جمهور درباره حضور زنان در كابينه مطرح است، پاسخ شما به اين انتقادها چيست؟
ما از همان ابتدا هم گفتيم اينكه انتظار داشته باشيم زنان در كابينه حضور داشته باشند در آن مقطع شايد انتظار كارشناسانه‌اي نبود. ما بايد كمك كنيم زنان در رده‌هاي مديريتي حضور پيدا كنند. وقتي زنان را در رده‌هاي مديريتي پايه و مياني و عادي نداشته باشيم نمي‌توانيم آنها را در كابينه داشته باشيم. ما بايد اين فرصت را براي زنان فراهم كنيم تا فرضا در ميان 400 پست فرمانداري حداقل 20 درصد آن به زنان اختصاص داده شود يا در ميان 5 هزار مديريت اداره كل حداقل 10 تا 15 درصد آن به زنان اختصاص پيدا كند. وقتي اين اتفاق افتاد آن وقت راحت مي‌شود از ميان اين مجموعه به تعداد قابل توجهي مديران با تجربه‌اي برسيم كه بتوانيم آنها را در سطوح عالي‌تري مثل معاونين وزارتخانه‌ها داشته باشيم. از اين زنان مي‌شود براي حضور در كابينه استفاده كرد وقتي اين اتفاق هنوز در كشور ما نيفتاده است شما نمي‌توانيد از آقاي روحاني انتظار داشته باشيد كه از زنان در كابينه استفاده كند. من فكر مي‌كنم ما در اين حوزه در مسير درستي پيش نرفته‌ايم. در ابتداي شكل‌گيري دولت يازدهم آقاي روحاني بايد از وزرا مي‌خواست در سطح مديران مياني و پايه درصدي را به زنان اختصاص دهند تا اين بخش از جامعه رشد كند و از ميان آنها بتوانيم نيروهاي شايسته‌اي براي كشور در اختيار داشته باشيم.

نمایش نظرات
ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال